print logo

Dyslexie behandelen

U leest hier meer over onderzoek en behandeling van dyslexie (dyslexiezorg). Onder bepaalde voorwaarden is vergoeding van dyslexiezorg vanuit de basisverzekering mogelijk, maar veel leerlingen komen hiervoor niet in aanmerking. De informatie is daarom gesplitst in 'wel vergoed' en 'niet vergoed'.

Voor vergoeding van onderzoek en behandeling van dyslexie gelden in principe de volgende voorwaarden (aan álle voorwaarden moet worden voldaan):

  • de leerling zit op de basisschool en is minimaal 7 en maximaal 12 jaar oud
  • de leerling heeft ernstige dyslexie
    Dit zijn de leerlingen die op de basisschool de meeste hinder ondervinden van hun problemen met lezen en/of spellen 
  • de leerling heeft enkelvoudige dyslexie.
    Dat betekent dat er geen bijkomende stoornis is, zoals AD(H)D, een autisme spectrum stoornis of angstsstoornis.
    Deze voorwaarde geldt niet als de dyslexiedeskundige kan vaststellen dat de bijkomende stoornis geen belemmering (meer) is voor het onderzoek!

De dyslexiedeskundige beoordeelt vooraf of er een vermoeden is van ernstige dyslexie. Voldoet de leerling ook aan de andere voorwaarden, dan geeft de deskundige een indicatie af voor verzekerde (=vergoede) dyslexiebehandeling. 
Als vervolgens uit het dyslexieonderzoek blijkt dat er toch geen sprake is van ernstige dyslexie, dan worden de onderzoekskosten wél vergoed, maar de kosten voor eventuele behandeling niet.

In de praktijk voldoen de meeste leerlingen niet aan de voorwaarden, bijvoorbeeld omdat ze geen ernstige dyslexie hebben. Deze leerlingen kunnen natuurlijk wel een dyslexieonderzoek krijgen (én een dyslexieverklaring), maar ouders moeten de kosten van het onderzoek en eventuele behandeling zelf betalen. 

Lees verder bij:

Laatste wijziging: 10-12-2013
Veel gestelde vragen

1. Wat is enkelvoudige dyslexie?  

 'Enkelvoudig' betekent dat er bij de leerling naast dyslexie geen sprake is van een of meer andere (leer)stoornissen.

Icoon Pijl naar rechts [1543] Kijk voor uitgebreide uitleg op de website van Masterplan Dyslexie

 

2. Hoe moet de school omgaan met doublerende leerlingen (in kader van de vergoedingsregeling)?  

Om de zorg voor doublerende leerlingen zo goed mogelijk vorm te geven, geldt dat deze leerlingen in het kader van de vergoedingsregeling in principe vergeleken dienen te worden met hun leeftijdsgroep en niet met leerlingen in hun huidige groep. Voor leerlingen die bijvoorbeeld in groep 4 doubleren, geldt dus dat hun toetsresultaten - de tweede keer dat ze in groep 4 zitten - moeten worden vergeleken met leerlingen die inmiddels in groep 5 zitten (hun leeftijdsgroep).

Dit betekent echter niet dat een leerling die groep 4 nogmaals doet, de spellingtoets voor groep 5 moet maken. Hier worden namelijk woordsoorten getoetst waarin de leerling nog geen onderwijs heeft gekregen. U neemt bij deze leerling Spelling (Cito) af die hoort bij de jaargroep (in dit geval groep 4), waarbij u de ruwe score vertaalt naar een vaardigheidsscore. Deze vaardigheidsscore zet u om met behulp van de normtabel van de leeftijdsgroep (in dit geval groep 5). Op deze wijze toetst u niveauadequaat met een leeftijdsadequate normering.

Laat ouders bij de diagnosticus navragen hoe hij bij de beoordeling van het leerlingdossier omgaat met doublures.

Icoon Pijl naar rechts [1543] Lees meer:

 

3. Waarom geldt de vergoedingsregeling niet voor alle kinderen die het nodig hebben?  

De regeling is stapsgewijs ingevoerd om de kosten binnen de perken te houden. Balans begrijpt dat het heel pijnlijk is voor de ouders en de kinderen die nu niet van deze regeling kunnen profiteren.

Maar na dertien jaar vechten om een vergoedingsregeling van de grond te krijgen, wist Balans dat deze regeling het hoogst haalbare resultaat was en de enige manier om een doorbraak te realiseren. Balans heeft de regeling daarom niet aangevochten.

Het lijkt ons ook niet aannemelijk dat deze regeling is aan te vechten via de Wet gelijke behandeling. Van juridische zijde is ons verzekerd dat er op genoemde wet uitzonderingen gemaakt mogen worden als er goede redenen voor zijn. In dit geval is het een financiële reden, omdat de regeling gestart is met een budget voor een beperkte groep en er is gekozen voor de groep die er het meeste profijt van zal hebben.

 

4. Kan een kind met dyslexie én een bijkomende stoornis in aanmerking komen voor vergoeding?  

Ja, dat kan. In de richtlijn comorbiditeit van het Nationaal Referentiecentrum Dyslexie en het Kwaliteitsinstituut Dyslexie staat dat een kind in aanmerking kan komen voor vergoeding als de bijkomende stoornis niet (meer) belemmerend is voor dyslexieonderzoek. Met bijkomende stoornis wordt bedoeld een erkende stoornis, vastgesteld door een door de begroepsgroep (NIP en NVO) erkende diagnosticus / deskundige.

Als de comorbide stoornis wel belemmerend is voor dyslexieonderzoek en/of -behandeling dan komt het kind in eerste instantie niet in aanmerking voor vergoeding en wordt geadviseerd eerst de comorbide stoornis te laten behandelen. Het is de dyslexiespecialist die beoordeelt of de bijkomende stoornis belemmerend is voor dyslexieonderzoek en-behandeling, niet de behandelend arts van de bijkomende stoornis.

Alle behandelaren die zijn aangesloten bij één van de twee kwaliteitsinstituten (NRD of KD) werken volgens deze nieuwe richtlijn comorbiditeit. Lees meer over de richtlijn comorbiditeit.

 

Ledenadministratie

(030) 225 50 50

Open: ma-vr 9.00-17.00 uur

Contact met Balans

Telefoon & adres

(030) 225 50 50

Weltevreden 4a
3731 AL De Bilt

Contact met Balans

twitter | facebook
Copyright 2017 Steunpunt Dyslexie  | Disclaimer

Partners