Er is geen eenvoudige test waarmee dyslexie vastgesteld kan worden. Ook door een onderzoek van de hersenen is hierover geen uitsluitsel te geven.
Dyslexie is namelijk in individuele gevallen nog niet te ontdekken in de hersenen, alleen in wetenschappelijke onderzoeken bij groepen dyslectici. Ook is dyslexie niet altijd goed te onderscheiden van andere taalproblemen.
De definitie van dyslexie is: 'een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren van het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of spellen op woordniveau'.
De hardnekkigheid van de leesproblemen is een belangrijke aanwijzing voor dyslexie. Dit is pas aan te tonen als de leesproblemen zijn gesignaleerd en aangepakt met behulp van het onderwijsprotocol leesproblemen en dyslexie. Wordt hiermee geen vooruitgang geboekt, dan noemt men dit didactische resistentie.
Van didactische resistentie is sprake als er systematisch een half jaar lang, tenminste driemaal per week twintig minuten, extra instructie is gegeven voor het technisch leren lezen door een leerkracht of remedial teacher.
De diagnose wordt vastgesteld door een dyslexiedeskundige op basis van het Protocol Diagnostiek van Dyslexie. Voor het vaststellen van dyslexie is een combinatie van verschillende onderzoeken nodig. Lees meer hierover bij Diagnostisch onderzoek.
Als de diagnose dyslexie wordt vastgesteld, stelt een deskundige een dyslexieverklaring op. Deze verklaring geeft recht op verschillende faciliteiten in het onderwijs. Lees meer bij Dyslexieverklaring.
Lees verder bij Protocol Diagnostiek van Dyslexie.
Leidraad voor ouders bij de begeleiding van een kind met dyslexie. Bestel nu!
(0900) 20 200 65
(0800) 5010
Adres en contact
Help
Shop
Print
Mail