Diagnose van dyslexie
Er is geen eenvoudige test waarmee dyslexie vastgesteld kan
worden. Ook door een onderzoek van de hersenen is hierover geen
uitsluitsel te geven.
Dyslexie is namelijk in individuele gevallen nog niet te
ontdekken in de hersenen, alleen in wetenschappelijke onderzoeken
bij groepen dyslectici. Ook is dyslexie niet altijd goed te
onderscheiden van andere taalproblemen.
Definitie
De definitie van dyslexie is: 'een stoornis die gekenmerkt wordt
door een hardnekkig probleem met het aanleren van het
accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of spellen op
woordniveau'.
De hardnekkigheid van de leesproblemen is een belangrijke
aanwijzing voor dyslexie. Dit is pas aan te tonen als de
leesproblemen zijn gesignaleerd en aangepakt met behulp van het
onderwijsprotocol leesproblemen en dyslexie. Wordt hiermee geen
vooruitgang geboekt, dan noemt men dit didactische
resistentie.
Van didactische resistentie is sprake als er systematisch
een half jaar lang, tenminste driemaal per week twintig minuten,
extra instructie is gegeven voor het technisch leren lezen door een
leerkracht of remedial teacher.
Diagnose
De diagnose wordt vastgesteld door een dyslexiedeskundige op
basis van het Protocol Diagnostiek van Dyslexie. Voor het
vaststellen van dyslexie is een combinatie van verschillende
onderzoeken nodig. Lees meer hierover bij Diagnostisch
onderzoek.
Als de diagnose dyslexie wordt vastgesteld, stelt een
deskundige een dyslexieverklaring op. Deze verklaring
geeft recht op verschillende faciliteiten in het onderwijs. Lees
meer bij Dyslexieverklaring.
Direct naar: Behandeling van dyslexie
Laatste wijziging: 25-07-2012
