Vergoeding van dyslexiezorg

De aanpak van ernstige dyslexie gaat gepaard met ingewikkelde regelingen. Dat komt omdat dyslexie aan de ene kant een probleem is dat zich grotendeels afspeelt in het onderwijs. Maar aan de andere kant wordt dyslexie gezien als stoornis met een neurobiologische achtergrond. Hieruit is een regeling ontstaan waarbij de behandeling van dyslexie vergoed kan worden door de zorgverzekeraar.

Stapsgewijs

De regeling is zo opgezet dat in 2013 alle kinderen in het basisonderwijs die 7 jaar of ouder zijn, voor vergoeding van dyslexiezorg in aanmerking komen. Om dit te bereiken is de leeftijdsgrens tot waar vergoeding mogelijk is, elk kalenderjaar met een jaar verhoogd. In 2013 kunnen ouders aanspraak maken op vergoeding als de dyslexiezorg vóór de 13e verjaardag van hun kind aanvangt.

Besluit Zorgverzekering

Dyslexiezorg omvat zorg in verband met ernstige dyslexie aan kinderen van 7 jaar of ouder die basisonderwijs volgen bij de start van het traject onderzoek en behandeling.
In afwijking van 1. behoort dyslexiezorg niet tot de te verzekeren prestaties indien de zorg in 2013 aanvangt op of na het bereiken van de dertienjarige leeftijd.

Lees meer bij Wet- en regelgeving op de website Overheid. Zie ook Stapsgewijze uitbreiding vergoedingsregeling dyslexie.

Vergoeden, of toch niet?

Het is gebleken dat het budget voor dyslexiezorg in 2011 met 20 miljoen is overschreden. Voor 2012 wordt het dubbele verwacht. Het is nog niet onderzocht wat de reden voor deze overschrijding is. Maar vanwege de vrijheid die verzekeraars hebben, nemen zij verschillende maatregelen. De ene verzekeraar gaat nog maar 75% van het tarief uitbetalen, de andere verzekeraar beperkt het aantal contracten met behandelaars waardoor wachtlijsten zullen ontstaan. Nog doller maakt weer een andere verzekeraar het: zij vermindert het aantal behandelingen met een derde! En dat terwijl het protocol voor het slagen van een behandeling juist een aantal sessies voorschrijft. Het ligt er dus maar aan bij welke zorgverzekeraar u bent aangesloten of uw kind nog wel de juiste zorg kan krijgen. Balans maakt zich sterk voor deze ouders, en gaat ervan uit dat er spoedig een juiste oplossing komt.

Bijkomende stoornis / comorbiditeit

In de Richtlijn comorbiditeit van het Nationaal Referentiecentrum Dyslexie (NRD) en het Kwaliteitsinstituut Dyslexie (KD), die per oktober 2012 als bijlage is opgenomen bij het Protocol Dyslexie Diagnostiek & Behandeling, staat dat een kind dat een bijkomende stoornis heeft in aanmerking kan komen voor vergoeding als de andere stoornis niet (meer) belemmerend is voor dyslexieonderzoek. Dit beoordeelt de dyslexieonderzoeker. Met bijkomende stoornis wordt bedoeld een erkende stoornis, vastgesteld door een door de beroepsgroep (NIP en NVO) erkende diagnosticus / deskundige.

Als de comorbide stoornis wel belemmerend is voor dyslexieonderzoek en/of -behandeling dan komt het kind in eerste instantie niet in aanmerking voor vergoeding en wordt geadviseerd eerst de comorbide stoornis te laten behandelen. Het is de dyslexiespecialist die beoordeelt of de bijkomende stoornis belemmerend is voor dyslexieonderzoek en-behandeling, niet de behandelend arts van de bijkomende stoornis.

Alle behandelaren die zijn aangesloten bij één van de twee kwaliteitsinstituten (NRD of KD) werken volgens deze nieuwe richtlijn comorbiditeit.

Lees meer in de richtlijn comorbiditeit.

Leerlingdossier

Bij de aanmelding van kinderen voor een dyslexie-onderzoek op grond van deze regeling, is de school poortwachter. Dat wil zeggen dat eerst bepaalde hulp in de school gegeven moet worden voordat er doorverwezen kan worden naar een behandelaar (een erkende geregistreerde gedragswetenschapper). Deze kan dan een diagnose stellen en een behandelplan opstellen. Dit betekent dat de school een leerlingdossier moet samenstellen waarmee het vermoeden van ernstige dyslexie kan worden onderbouwd. Op deze manier moet worden voorkomen dat alle kinderen met leesproblemen worden aangemeld.

Lees meer bij Wat moet de school aanleveren in het leerlingdossier

Mogelijkheden voor vergoeding

Uitgebreide informatie over de vergoedingsregeling via de basisverzekering en andere mogelijkheden voor vergoeding zijn te vinden bij Vergoeding diagnose en behandeling van dyslexie.

Hoeveel kinderen maken gebruik van de vergoedingsregeling?

Er zijn ongeveer 20.000 kinderen met lees- en spellingproblemen. Daarvan komen er 12.000 per jaar voor diagnostiek van dyslexie in aanmerking. Van deze 12.000 kinderen hebben er 7200 ernstige, enkelvoudige dyslexie, en zouden dus binnen de vergoedingsregeling moeten vallen.

Geschat wordt dat ongeveer de helft van deze 7200 kinderen geen beroep doet op de vergoedingsregeling. Bijvoorbeeld omdat een school niet de vereiste gegevens kan leveren voor het leerlingdossier, of omdat een behandeling veel vraagt van kinderen en hun ouders. Dan blijven er 3600 kinderen over die binnen de vergoedingsregeling vallen.

Uit cijfers blijkt dat in 2009 2200 kinderen gebruik hebben gemaakt van de vergoedingsregeling.

Lees meer: