Wetenschappelijk onderzoek naar dyslexie

Er wordt voortdurend wetenschappelijk onderzoek gedaan naar dyslexie. De kennis en inzichten die dit oplevert over de oorzaken van dyslexie, kunnen bijdragen aan een betere aanpak van de problematiek rondom deze leerstoornis.

In 1998 is een grootschalig tienjarig wetenschappelijk onderzoek gestart naar de biologische achtergronden en vroege kenmerken van dyslexie. De precieze oorzaak is nog niet achterhaald, maar wel is duidelijk dat dyslexie zich afspeelt in de hersenen en dat er sprake is van een erfelijke factor.

Zo is uit onderzoek gebleken dat:

er verschillen zijn in hersenstructuren tussen dyslectische en niet dyslectische kinderen
20 tot 30% van de kinderen met ADHD een leesstoornis heeft, vooral dyslexie
een kind waarvan een of beide ouders dyslexie hebben, zelf ook een verhoogde kans heeft op dyslexie

Op 25 september 2010 heeft de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) het onderzoek feestelijk afgesloten met een familiedag in Dierenpark Amersfoort. Deze dag kreeg veel media-aandacht, onder andere van het NOS-journaal.

Voor de onderzoekers is het onderzoek nog niet afgelopen. De resultaten van alle testjes worden met elkaar vergeleken om daarna precies te kunnen zeggen wat er van het onderzoek geleerd is.

Lees meer over dit onderzoek in Na de elektroden een hamburger toe (Balans Magazine 9, november 2010) en Leren lezen is een huzarenstukje (Balans Magazine 4, april 2011).

Zodra de resultaten van het onderzoek bekend zijn, wordt hieraan in Balans Magazine aandacht besteed.

Vervolgonderzoek

NWO-Geesteswetenschappen heeft subsidie toegekend voor een onderzoeksprogramma dat voortbouwt op het hierboven genoemde onderzoek.

De onderzoekers richten zich op twee vragen:

kinderen met en zonder genetisch risico op dyslexie worden onderling en met controle-kinderen vergeleken, in de eerste jaren van de leesontwikkeling
binnen de groep kinderen met genetisch risico bestaan grote verschillen in snelheid van leesontwikkeling en de uiteindelijk bereikte leesvaardigheid

Het longitudinale karakter van dit onderzoek, met een leeftijdsspanne van nul tot vijftien jaar, biedt de unieke mogelijkheid antwoorden te vinden op een aantal kernvragen over dyslexie.

Professor Ben Maassen, hoogleraar dyslexie bij de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen, leidt samen met professor Van der Leij (UvA) en professor Maurits (UMC Groningen) het onderzoeksproject.

Lees het volledige artikel op de website van de Rijksuniversiteit Groningen.

Stichting Dyslexie Nederland

De Stichting Dyslexie Nederland (SDN) heeft als doel wetenschappelijke inzichten te vertalen naar de maatschappelijke praktijk. Lees meer op de website van de Stichting Dyslexie Nederland.

Terug naar Oorzaken.